So’ la j


Unkuò parlemo de la /j/, o mèjo de la <j>.

Ge n’ é sèrte paròle ke, in italian, le gavaría <gl(j)> mentre in vèneto le gà <j>. Parké? El pò èser forsi parké, dopo na trasformasion Vgl(i) > Vlj, la <l> la xe rente de na <i> kofà in xilio, ‘alio’, ‘òlio’, ‘malion’ e ‘lora le se dixe kome se la ge fuse na /j/ e kuindi se gà skomensià skríverle ko na <j> (xijo, ajo, òjo, majon)? Dixéndolo mèjo, da na banda sèrte paròle ke in italian le gavéa ‘Vgl(i)’ le se gavéa skomensià skríverle ko ‘Vli’ (par via de la mankansa de ‘l sòn /ʎ/), da kelaltra invese la letura de ‘li’ kofà /j/ el gà trasformà kuele paròle ko na skritura ko <j>.

El pòl èser kuesto el kaxo? El pòl èser anka ke i venesiani i lèxa le <j> kofà <jh>, o ‘l xe stà na derivasion independente dirèta da gl(i) > jh mentre ke in altre parti de ‘l Vèneto se gà vúo gl(i) > li > j? A ste domande no sò ankora respónder.

Kuesto, ankora, el vòl dir forsi evanesensa anka ko (V)lj? (el kaxo ko ljVlV el jèra xa stà kuèrto da VlV, e ljlV el xe inposíbil kuindi no ‘l pòl mai kapitar) no ‘l saríe strano…

 

PS. Forsi par paròle “vèce” kofà òjo e ajo saríe pi korèto parlar de latin, pitòsto ke de italian.

Annunci

2 pensieri su “So’ la j

  1. <Kuesto, ankora, el vòl dir forsi evanesensa anka ko (V)lj?
    Bè, el ge soméja bastanséta el suòno de la /j/ ko kuélo de la èle evanesènte; nò ke l ge 'someja' pròpio, però el ponto de artikolathion a mi el me pàre vithìn…
    par ex. 'gondola' se pòe (podarìa) prononcarlo kome: gondo-e-a, gondo-lh-a e gondo-j-a.
    La prononca – da mi – l è kofà kuéla de la y de 'yellow' o de la j de 'juve' o 'junior'.
    A te la kàti skumìthio de parola, kofà n jàka, Jàkomo, janìtharo, jàtho; l è konsiderà ròba da vèci romài e i la skànbia ko la g de giàca, Giàcomo e via ndàre.
    Drento le paròle a te la kàti n fameja, fòja, mèjo, àjo, vòjo, òjo… tute paròle ke on venethiàn el pronoca ko la g.
    La venharà dal latìn: o dal grùpo GL o da kuéo -LI- : FAMILIA, FOLIA = fameja= famegia.
    Par mi la sekoentha l è da L a J a G, ko l è dèntro la paròla e da G a J ko l è al skumìthio.
    La se indebolìse kusì tanto, kela G lì, ke – a vòlte – la devènta na 'z' sonòra, kofà n giàlo, jàlo, zàlo.
    Ma mi vorìa savére se l è vera ke Mogliano Ven. se ge pòe dire: Moliàn, Mojàn, Mogiàn e parfìn Moxàn ?

    • > Ma mi vorìa savére se l è vera ke Mogliano Ven. se ge pòe dire: Moliàn, Mojàn, Mogiàn e parfìn Moxàn?

      A Trevixo se dixe Mojan, soto Venèsia invese Mojhan (el tó ‘Mogian’). “Molian” el xe pa’ i forèsti ke i serka de parlar vèneto partendo da na paròla italiana XD, e “Moxan” no ‘l existe pròpio.

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...